หลังจากที่หายหน้าไปน๊าน...นาน จริงๆเเล้ว เรือ่งนี้ตั้งใจจะเขียนมาได้เดือนเศษๆเเล้วล่ะ เเต่ด้วยอะไรหลายๆอย่าง บวกกับร้านที่ทำงานอยุ่จะปิดปรับปรุง(ใช่เเล้วตอนนี้ยังไม่มีงานทำ) ก็เลยคิดไว้ว่าจะรอให้ร้านปิดซะก่อนค่อยหาเวลามานั่งเขียน เรือ่งนี้ ขอเกริ่นก่อนละกัน ในรัฐเวอจิเนียที่อาศัยมาปีกว่าๆนี้ สถานที่ส่วนใหญ่เวลาจอดรถข้างถนนจะต้องหยอดเหรียญกับมิเตอร์ ซึ่งมันก้ได้เเบ่งออกเป้นหลายๆประเภทตามสถานที่ต่างๆ เเต่บางที่ในบริเวณเดียวกันมันก็มีมิเตอร์หลายๆประเภทซะงั้นเลย ประเภทของมิเตอร์ที่ว่ามันจะเเบ่งตามสีที่อยู่บนหัวของตัวมันเอง สีน้ำเงิน 0.25 $ จอดได้สิบห้านาทีหยอดได้มากที่สุด สองช่ัวโมง หัวสีเขียว .25$ จอดได้ 20นาที หยอดได้มากสุด สิบสองชั่วโมง ซึ่งมันเพียงพอที่จะจอดทั้งวัน เเล้วไหนจะมีสีเเดง สีเหลือง สีเทา เเล้วก้สีพิเศษสำหรับจอดรถคนพิการ เเถมบางที่ยังมีตู้หยอดเเบบหยอดเสร็จเเล้วจะปรินท์ใบให้เอาไปวางไว้ในกระจกอีกต่างหาก เเค่คิดก็ปวดหัวเเล้วใช่มั้ยครับ เเต่นั่นยังไม่ใช่เเค่ครึ่ง เพราะว่าเเต่ละที่เวลาที่จะต้องหยอดต่างกันไป บางที่วันเสาร์ไม่ต้องหยอด บางที่หยอดถึงเที่ยงวันเสาร์ เเต่บางที่ต้องหยอด เจ็ดวัน ยี่สิบสี่ชั่วโมง (24/7) เเต่บางครั่งถ้าเครื่องมันเหรียญเต็ม มันก็จะโชว์ว่า out of order นั่นเเปลว่าไม่ต้องหยอดเหรียญ เเต่อย่าพึ่งวางใจไป มันยังมีกับดักทับซ้อนอยู่ ปัญหาที่เกิดไม่ได้เกิดจากตัวมิเตอร์หรอกครับ เเต่เกิดจากไอ้คนเดินตรวจมิเตอร์ คือจะมีคนกลุ่นนึงที่จะคอยขับรถตรวจมิเตอร์ที่หมดเวลา ทันทีที่เค้าเห็นเค้าก็จะจอดรถเเล้วก็ให้ticket ทันที ถ้าโดนข้อหามิเตอร์หมด ก็เสียค่าปรับ 25$ เเต่ถ้าจอดในที่ห้ามจอด เสียค่าปรับ 40$ เเน่นอนว่าเราผ่านการเสียค่าปรับเเบบนี้มาหมดเเล้ว T T เรือ่งที่จะเล่าเพราะมันไม่ใช่ความผิดที่เราลืมหยอดเหรียญ เเต่เพราะความหน้าเงินของเจ้าพนักงาน เพราะได้ยินมาว่าการที่เค้าออก ตั๋วให้เราเนี้่ย ตัวเค้าเองก้ได้ค่าเปอร์เซนต์ จากทุกตั๋วที่เค้าออก เข้าเรือ่งเลยดีกว่า มีอยู่วันนึง ที่เข้าร้านไปทำงานเช้ากว่าปกติ นั่นทำให้โดนตั๋วใบเเรก ตั้งเเต่เช้าตรู่ ในกฏหมายเดิม คือถ้าโดนตั๋วเเล้ว ถ้ายังจอดที่เดิมก็สามารถจอดต่อได้ทั้งวัน เเต่ต้นปีที่ผ่านมาเค้าก็ได้เปลี่ยนกฏหมายใหม่ เป้นถ้าเจ้าหน้าที่วนรถกลับมาเจอสามารถให้ตั๋วซ้ำได้ เเต่เจ้าหน้าที่ก็ไม่ได้ให้ จนบ่ายสาม (คิดว่าน่าจะเป็นเวลาเปลี่ยนกะ) มองออกไปนอกร้านเห็นเจ้าหน้าที่คนละคนกับเมื่อเช้ามาให้ตั๋วซ้ำ เค้าใช้โทรศัพท์มือถือยู่ ก็เลยวิ่งๆเข้าไปถาม ว่าก็ได้ตั๋วไปใบนึงเเล้วทำไมต้องมาให้อีก เจ้าหน้าที่ ก็ทำท่าไม่สนใจ เดินไปเหน็บตั๋วที่หน้ากระจกเเล้วก็หัวหลังกลับไปเเล้วก็ตะโกนบอกว่า กลับไปอ่านข้อความในตั๋ว ก็อ่านถึงได้รู้ว่าก.ม.เปลี่ยนไปเเล้ว เเละในใบนั้นก็ ได้ระบุชื่อของเจ้าหน้าที่ไว้ jones n. มันคงเป็น โจเนส นิกก้า เเหละเพราะสี เเละ สัน.... มันคนดำของเเท้เลย นี่ครั่งเเรก ความผิดอยุ่ที่เราเต็มๆเพราะว่า เราไม่ได้อ่านก.ม. (เเค่ไม่รู้ก.ม.ก็ผิดเเล้ว จริงมะ) หลังจากนั่นก็สังเกตดูว่า jones N ทำงานวันจันทร์กะอังคารหลังบ่ายสาม (เพราะเค้ามาเเจกตั๋วคนในร้านอีกในอาทิตย์ถัดมา) เเล้วเรือ่งอีกเรือ่งก็เกิดขึ่นอีกหลังจากเหตุการครั่งเเรกเเค่สองอาทิตย์ เวลา บ่่ายสี่โมง เห็นรถพวกตรวจมิเตอร์ขับๆมาดูมิเตอร์เเล้ว นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้หยอดเหรียญ ก็เลยวิ่งเข้าไปหยอด เเละก็หยอดเหรียญลงไป ตั้งเเต่ก่อนที่”มัน”จะลงรถมาด้วยซ้ำ เเต่น้องดำคนเดิมก็ยังเดินมาที่รถเราเเล้วก้ให้ตั๋ว เราก็เลยเถียงๆไป ณ ตอนนี้พี่ๆที่ร้านก็เลยเดินมาดูด้วย (มาหยอดรถของเค้าเอง ^ ^) ตอนที่มันให้ตั๋วอยู่ก็ถามมันไปว่า เรา : เฮ้ย กูหยอดไปเเล้ว มึงจะมาเขียนมิเตอร์ทำไม jones นิกก้า : ... เรา : เฮ้ยกูถามว่ากูหยอดไปเเล้วไม่ได้ยินเหรอ โจเนส jones นิกก้า : (ทำหน้าเลิกลั่ก) ตอนนี้พี่บีก้เดินออกมาหยอดรถของเค้าที่จอดอยู่ด้านหน้า เรา : กูหยอดรถก่อนที่มึงจะลงมาจากรถอีกนะ มึงยังมีหน้ามาเขียนตั๋วให้กูอีกเหรอ ตอนนี้มันเขียนตั๋วเสร็จเเล้ว กำลังเอาไปเหน็บ jones นิกก้า : ชั้นทำงานกับรถคันนี้อยู่ทุกอาทิตย์ มันสร้างปัญหาให้ชั้นประจำ เเล้วชั้นก็ไม่สนหรอก ถ้าชั้นเห็นไฟเเดงมันกระพริบช้ันก็จะให้ตั๋วไปนั่นเเหละ อ้าวอีนี่ วอน พี่บี : เเล้วที่มึงจอดรถซ้อนคัน ตรงหัวดับเพลิงมันก็ผิดก.ม.ไม่ใช่เหรอ jones นิกก้า : (ทำหูทวนลม เเล้วเดินสะบัดตูดกะละมัง ขึ้นรถไป) เเค้นที่มันทำเราโดยที่เราไม่ผิด เพราะเจ้าหน้าที่คนอื่น บางทีเค้ามายืนกดมิเตอร์เเล้ว ถ้าเราวิ่งไปเค้าก้ลบข้อมูลออกให้ ก็เลยเข้าไป คอมเพลน ในเวบไซท์ของมัน มันจะมีช่องใด้กด ชี้เเจง ว่า ถ้าเราถูก เราไม่ต้องจ่ายค่าตั๋ว เเต่ถ้าเราผิด เราต้องจ่ายเพิ่ิมสิบบาท กลัวที่ไหนกะสิบบาท ก็ให้พี่ๆที่ร้านช่วยกันพิมพ์ให้ภาษาสระสรวย ตามที่เล่าไป พิมพ์ทุกคนพูดที่ มันได้พูดออกมา สามวันให้หลัง ก้มีจ.ม. กลับมาที่เมลเราว่า เมลที่เราส่งไปมันไม่มีหลักฐาน ก็ถูกของมันนะ เเต่ตอนวิ่งไปใครมันจะถือกล้องวิดีโอติดตัวไปวะ ก็เลยเอาใหม่ พยายามสร้างหลักฐานโดยการเอากล้องดิจิติดตัวไว้เวลาที่เราทำงานเสร้็จเร็ว เเต่ปรากฏว่า jones n. ไม่เคยโผล่ไปบริเวณเดิมอีกเลย จนตอนนี้ ก้สามเดือนได้ละ ถึงจะรู้ว่า มันอะไม่ได้โดนออกจากราชการหรอก เเต่ก้คงโดนย้ายไปทำที่อื่นซะมากกว่า เเค่นี้ก้พอใจละ ถือว่าเป้นชัยชนะเล็กๆ ของคนที่อยู่ก.ม.(เพราะว่าทำงาน)ก็ละกัน ยังมีอีกหลายเรือ่งที่มีคนพยายามเข้ามา ทำให้จิตเราไม่สงบ ทั้งที่เราจัดการไปเเล้ว เเละยังไม่ได้จัดการ เเต่ไม่ต้องน้อยใจไป เพราะว่ายังไงซะ ไม่ช้าก็เร็ว เราก็จะจัดการทั้งหมดนั่นเเหละ ถ้ามันเป้นเรือ่งที่เราถูก เพราะพ่อสอนเราตั้งเเต่เด็ก ว่าไม่ว่ายังไง เราก็ต้องอยู่ฝ่ายเดียวกับความถูกต้อง เเละถ้าเราถูก ก็ไม่ต้องไปยอมใครไม่ว่ามันจะเป็นใครหน้าไหน วันนี้เล่ายาวหน่อยนะครับ หน้าคงไม่พอที่จะเล่าเรือ่งการทำงานเเล้วเเหละ ตอนนี้ยังไม่มีงานทำ เพราะร้านที่ทำอยู่ปิดปรับปรุงอยู่เเละก็จะปิดอีกเดือนกว่าๆ เเต่ถึงเราจะไม่มีงานทำในตอนนี้ เเต่มันก็ทำให้เรากลายเป็นคนถูก ก.ม.ในประเทศนี้ขึ้นมาทันทีเลยนะ

แฮ่ๆ หายหน้าไปนานมากๆครับ กลับมาคราวนี้ เอารูปซากุระใน washington D.C. มาให้ได้ชมกัน ไปเดินเล่นมาสองวันครับ วันเเรกไปตอนบ่ายๆ อีกวันกลับไปตอน พระอาทิตย์ขี้น ในตอนเเรกว่าจะกลับไปอีกวันเพือ่ถ่ายตอนพระอาทิตย์ตก เเต่ว่ามีฝนตกลงมาติดๆกันหลายวัน เลยทำให้ซากุระ ไม่ได้เป็นพวง เป็นพุ่มเหมือนในรูปเเล้ว ก็เลยไม่ได้กลับไปอย่างที่ต้ังใน เล่านิดนึง ในวันที่กลับไปถ่ายตอนเช้าตรู่ ถ่ายรูปจูนอยู่ ก็มีลุงเเก่ๆคนนึงใช้กล้องเเพงๆ D2x เลนส์อะไรไม่รู้ เพราะไม่เคยสนใจเลนส์ของนิคอน เค้าเข้ามาบอกว่า ให้ถ่าย เเบบเอากิ่งซากุระ เป้นกรอบ เค้าบอกว่า เค้าเป้นโปรฯ ถ่ายพอร์ทเทรด เค้าเป้นท่าทางเรา ต่างจากคนอื่นๆ (เค้าใช้่คำว่า you look professionalเลยนะ) เค้าก็เลยเข้ามาเเนะนำ บอกว่าอย่าใช้เเฟรชกันเเสง สภาพตอนนี้( เจ็ดโมงครึ่ง) (เสียบเเฟรชไว้เฉยๆ ไม่ได้เปิดเหมือนกัน) ก็เลยขอบคุณเค้า เสียดาย... ที่ไม่ได้พกนามบัตรไป จะได้เอาใช้เค้า เสียดายที่ไม่ได้ขอเบอร์เค้าไว้ เผื่อจะได้ไปเดินตามตูดเค้าตอนเค้าทำงาน เสียดาย ที่ต้องมานั่งเสียดายเเบบนี้ จริงๆตอนนี้มีงานดองอยู่ สองสามชุด เดี่ยวซักระยะจะเอามาเเปะให้ได้ดูกันครับ เนี่ยเเหละ รูปที่เค้าเเนะนำให้ถ่าย เค้าถ่ายให้ดูเป็นตัวอย่างด้วย เอ๊ะ รึว่ามันหลอกมาขอถ่ายรูปไปเฉยๆหว่า ^ ^

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา มีเวลาว่างๆก็เลยจัดทริปเล็กๆขึ้น
จุดประสงค์หลักๆ คือไปถ่ายรูปเล่นๆก่อนที่มันจะหนาวจนเดินเล่นไม่ได้ซะก่อน
จุดประสงค์หลัก คือพาเนยไปสอนถ่ายรูป...เหอะๆ ไปไหนก็ไม่พ้นต้องสอนคนถ่ายรูปซะจริง
รุปทั้งหมดถ่ายที่ old town ชื่อก็บอกอยู่เเล้วว่าเป้นเมืองเก่าครับ
บ้านเมืองก็อย่างที่เห็น ไม่มีตึกสูง เเต่ก้ หนีไม่พ้นร้านเเละเเหล่งชอปปิ้งอยู่ดี ^ ^
เดี๋ยวไว้มีโอกาสจะไปอีกรอบนึง เเต่จะไปให้เช้ากว่าเดิม

หวังว่าก่อนกลับคงได้มีโอกาสไปไหนซักที่นะครับ

   

มีเรื่อง เกี่ยวกะตำรวจมาเล็กๆมาเล่าให้ฟังอีกเเล้ว

เมื่อคืนที่ผ่านมาพาสมาชิกใหม่ในบ้านไปเดินเล่นที่ รึฐสถาคองเกรส(????)

ก็สภาพเเสงมันน้อยก็เลย ใช้ขาตั้งกล้องไปด้วย

ซักพัก ยามก็เดิมมาข้างๆ...

เเล้วเค้าก็พูดว่า

"น้องจ๋า  ถ้าจะถ่ายรูปเเถวๆนี้ ถ้าได้นะ เเต่กฏเค้ามีไว้ว่า ห้ามใช้ขาตั้งกล้อง"

0-o  

เฮ่ย มันมีกฏเเบบนี้ด้วยเหรอเนี่ยยยยยย

เเต่ก็ไม่อะไร เพราะไอ้ถ่ายรูปสถานที่ถ่ายไปหมดเเล้ว กำลังจะถ่ายรูปคนอยู่

ก็เลยเป็นอันรอดตัวไป

 

รูปเเรก ตอนที่ยังใช้ขาตั้งกล้องอยู่ 

 

 

 

 

 

 

ส่วนรูปหลัง ใช้หัวเข่ากะสมาธิเป็นที่ตั้ง ^ ^